تفسير : اين آيات به قسمتى ديگر از نشانه‌هاى منافقان و نتيجه و سرانجام كار آنها اشاره كرده و روشن مىسازد كه چگونه اعمال آنها بى روح و بى اثر است و هيچگونه بهره اى از آن عائدشان نمىشود ، و از آنجا كه در ميان اعمال نيك ، انفاق در راه خدا ( زكات به معنى وسيع كلمه ) و نماز ( پيوند خلق با خالق ) موقعيت خاصى دارد ، مخصوصا انگشت روى اين دو قسمت گذارده است . نخست مىگويد : « اى پيامبر به آنها بگو : شما چه از روى اراده و اختيار در راه خدا انفاق كنيد و چه از روى كراهت و اجبار و ملاحظات شخصى و اجتماعى ، در هر حال از شما منافقان پذيرفته نخواهد شد » ( * ( قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ ) * ) ( 1 ) . سپس به دليل آن اشاره كرده مىفرمايد : « زيرا شما گروه فاسقى بوديد » ( * ( إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ ) * ) . نيتهايتان آلوده ، و اعمالتان ناپاك ، و قلبتان تاريك است ، و خدا تنها عملى را مىپذيرد كه پاك باشد و از شخصى پاك و با تقوا سرزند . روشن است كه « فسق » در اينجا يك گناه ساده و معمولى نيست زيرا ممكن است انسان مرتكب گناهى شود در عين حال عملى خالص نيز انجام دهد ، بلكه منظور از آن كفر و نفاق و يا آلوده شدن انفاقهاى آنها به ريا و تظاهر است . و نيز هيچ مانعى ندارد كه « فسق » در جمله بالا به مفهوم وسيع كلمه ، شامل هر دو باشد چنان كه آيه بعد نيز اين قسمت را توضيح خواهد داد . در آيه بعد بار ديگر عدم قبول انفاقات آنها را توضيح مىدهد و مىگويد :

--> 1 - جمله « انفقوا » گرچه به صورت امر است ولى مفهوم شرط دارد ، يعنى اگر شما انفاق كنيد خواه به اختيار باشد يا اجبار در هر دو صورت پذيرفته نخواهد شد .